કાયદાકીય સલાહકાર મેક્સિકો

El juicio de amparo es la garantía jurisdiccional prevista en los artículos 103 y 107 de la Constitución para proteger a las personas contra normas generales, actos u omisiones de autoridad que vulneren derechos humanos y sus garantías. Se rige por la Ley de Amparo vigente desde 2013, que distingue dos vías: el amparo indirecto, que se promueve ante un juez de distrito contra actos dentro o fuera de juicio, leyes autoaplicativas o actos de imposible reparación; y el amparo directo, que se tramita ante un tribunal colegiado de circuito contra sentencias definitivas, laudos y resoluciones que ponen fin al juicio.

Uno de los efectos más valiosos del amparo indirecto es la suspensión del acto reclamado, provisional y definitiva, que impide que la autoridad ejecute el acto mientras se resuelve el fondo. En materia penal permite, por ejemplo, combatir órdenes de aprehensión; en materia fiscal, frenar el cobro de créditos; y en materia administrativa, detener clausuras o demoliciones. La suspensión puede condicionarse a garantía cuando afecta a terceros o al interés fiscal.

Rige el principio de definitividad: por regla general debes agotar antes los recursos ordinarios, salvo las excepciones que la propia ley reconoce, como actos que afectan la libertad personal o a personas ajenas al juicio. También opera el interés legítimo, que amplió la legitimación más allá del interés jurídico tradicional.

Contra la sentencia de amparo procede el recurso de revisión ante los tribunales colegiados o, en casos de importancia y trascendencia, ante la Suprema Corte de Justicia de la Nación, que fija criterios obligatorios mediante jurisprudencia.

નિયમનકારી કાયદાઓ એમ્પારો

• Constitución Política de los Estados Unidos Mexicanos (artículos 103 y 107)
• Ley de Amparo, Reglamentaria de los Artículos 103 y 107 Constitucionales
• Ley Orgánica del Poder Judicial de la Federación
• Código Federal de Procedimientos Civiles (aplicación supletoria)
• Jurisprudencia de la Suprema Corte de Justicia de la Nación

પ્રક્રિયા અને સમય

અપ્રત્યક્ષ કાયદાકીય રક્ષણ જિલ્લા અદાલતમાં દાખલ થાય છે; સામાન્ય સમયમર્યાદા 15 દિવસની છે, જ્યારે કાર્યવાહીની જાણકારી મળે છે, સ્વ-અસરકારક કાયદાઓ માટે 30 દિવસ સુધી વધારવામાં આવે છે અને કોઈ સમયમર્યાદા નથી જ્યારે જીવન અથવા આઝાદી પર અસર થાય છે. સ્થગિત કરવાની અરજી, યોગ્ય રિપોર્ટ આપવામાં આવે છે, બંધારણીય સુનાવણી અને ફેંસલો થાય છે. સીધું કાયદાકીય રક્ષણ 15 દિવસની અંદર જવાબદાર સત્તાને રજૂ કરવામાં આવે છે, જે તેને કોર્ટ ઓફ કોલેજને મોકલે છે. એક સુનાવણી સામાન્ય રીતે6થી 18 મહિના સુધી ચાલે છે; સમીક્ષા ઘણાં મહિના સુધી વધારી શકે છે.

સામાન્ય રીતે માંગેલ દસ્તાવેજો

• Copia del acto reclamado (sentencia, orden, oficio o notificación)
• Identificación oficial del quejoso
• Documento que acredite el interés jurídico o legítimo
• Poder o carta poder cuando se actúa por representante
• Constancias del juicio de origen en el amparo directo
• Comprobante de la garantía cuando se exija para la suspensión

કેટલો ખર્ચ થાય છે?

ફિક્સ ફીઝની રકમ જટિલતા અને વિષય પર આધારિત છે: દંડ સામેની અરજી અને ગુનાહિત સજા સામેની અરજી એકસરખી નથી. સામાન્ય રીતે એક અરજી માટે એક ફી અને એક રિવ્યુ માટે એક ફી લેવામાં આવે છે, અથવા દરેક પગલા માટે એક ફી. જે કોઈ તમને ફિક્સ ફીઝ જીતવાની ખાતરી આપે છે અથવા જે તમને નિવૃત્તિની ખાતરી આપે છે તેના પર વિશ્વાસ ન કરો: આ ફિક્સ ફીઝ ન્યાયિક ન્ય

તમને આ વકીલની જરૂર છે?

તમને એક કાયદાકીય સલાહકારની જરૂર પડે છે જ્યારે કોઈ સત્તાવાળાએ તમને કોઈ કાર્યની જાણકારી આપે છે જે તમે કાયદેસર અથવા અસ્થાયી માનતા હોવ: એક અટકાયતનો આદેશ, બંધ, કરવેરાની માંગણી, કોઈ કાર્યવાહીનો ઇનકાર, તમને નુકસાન પહોંચાડતો ચુકાદો, અથવા કાયદો જે તમને અસર કરે છે, જ્યારે તમે તાત્કાલિક કાર્યવાહીને સ્થગિત કરવા માંગો છો, તે તમારા વ્યક્તિ, સંપત્તિ અથવા આઝાદી માટે અનિવાર્ય નુકસાન પહોંચાડતા પહેલા.

ચેતવણી સંકેતો

• Prometer que la suspensión o la sentencia están garantizadas
• Ofrecer arreglos con el juez o el secretario del juzgado
• Ignorar el plazo de 15 días y dejar precluir el derecho
• No distinguir entre amparo directo e indirecto para tu caso
• Cobrar sin analizar si ya venció el principio de definitividad